Fara í efni  

Einn dagur í einu

Einn dagur í einu
Lena Sóley Ţorvaldsdóttir.

“Ástćđan fyrir ţví ađ ég kýs ađ segja mína sögu er ađ hvetja alla sem kynnu ađ vera í svipuđum sporum ađ gefast ekki upp. Ţađ koma slćmir dagar og ţađ koma líka góđir dagar. Ţegar slćmu dagarnir komu hjá mér fann ég mér eitthvađ ađ gera til ţess ađ hjálpa mér ađ líđa betur,” segir Lena Sóley Ţorvaldsdóttir, nítján ára Akureyringur, nemandi í Verkmenntaskólanum á Akureyri. Saga hennar er saga ungrar stúlku sem frá ţví í grunnskóla hefur fariđ djúpt niđur í dimma dali og átt erfitt međ ađ sjá ljósiđ viđ enda ganganna. En núna hefur birt til og hún er stađráđin í ţví ađ segja skiliđ viđ fyrra líferni í eitt skipti fyrir öll.

Lena Sóley rekur sögu sína aftur til ţess tíma er hún var í grunnskóla á Akureyri. Hún segist hafa upplifađ ađ vera hunsuđ, hafi ekki átt vini og ţví oft veriđ ein á báti. “Ég talađi aldrei um ţetta viđ pabba og mömmu og líđan mín kom ekki upp á yfirborđiđ fyrr ég fór ađ stunda sjálfskađa og grenntist hratt vegna ţess ađ ég hćtti meira og minna ađ borđa. Mér leiđ ekki vel og ţađ leyndi sér ekki. Ég var fjórtán ára ţegar ţetta var.”

Lena Sóley segist á margan hátt hafa veriđ í fullkominni afneitun. Hún hafi ítrekađ ekki hlustađ á varnađarorđ móđur sinnar, t.d. varđandi félagsskap. “Ég hlustađi ekki á hana ţá en í dag er ég henni ţakklát fyrir ađ hafa leitt mér ţetta fyrir sjónir.”

Nýorđin sextán ára segist Lena Sóley hafa byrjađ ađ nota marijúana. “Ţađ gerđi ég vegna ţess ađ mér var sagt ađ af ţví myndi mér líđa betur. Mér fannst ţađ góđ tilhugsun og fór ţví ađ nota ţetta efni. Um síđustu jól og áramót var svo komiđ ađ ég var farin ađ neyta fíkniefna á hverjum degi. Ţađ var síđan á fyrstu dögum ţessa árs sem mér fannst ađ botninum vćri náđ og ákvađ ţá ađ snúa viđ blađinu. Ég lokađi á félagsskap sem hentar mér ekki lengur og er núna í góđum félagsskap sem hefur jákvćđ áhrif á mig. Ég stunda áhugamáliđ mitt, bogfimi, meira en nokkru sinni fyrr og jafnframt er ég farin ađ lyfta, fara í göngutúra og borđa rétt. Einkunnirnar hér í skólanum hafa jafnframt hćkkađ og nú hef ég metnađ til ţess ađ fá góđar einkunnir.”

“Mađur ćtlar sér aldrei út í neyslu og hugsar sem svo ađ engin ástćđa sé til ađ ćtla ađ međ ţví ađ prófa verđi mađur fíkill. Ég gerđi mér ekki grein fyrir ţví sjálf hversu djúpt ég var sokkin. Ég var orđin háđ ţessum efnum og vanlíđan mín var mikil ţegar ég tók sterk efni í síđasta skipti í janúar sl. Ţá skar ég mig međ hnífi í annan handlegginn. Mamma hafđi áđur viljađ ađ ég leitađi mér hjálpar á geđdeild Sjúkrahússins á Akureyri en ég hlustađi ekki á hana og sagđi ađ ég ţyrfti ekkert á slíku ađ halda. En í kjölfariđ á ţessu alvarlega atviki í janúar féllst ég á ađ fara inn á geđdeild Sjúkrahússins á Akureyri. Ég hafđi sannarlega gert mér ranghugmyndir um starfsemi geđdeildarinnar. Ţar leiđ mér vel og fékk ţá hjálp sem ég ţurfti.”

Í bataferlinu segir Lena Sóley hafa haft litla frćnku sína ofarlega í huga. “Hún lítur upp til mín og ég vil alls ekki ađ hún fari á sömu braut og ég fór á sínum tíma. Ég vil vera góđ fyrirmynd fyrir hana. Ég vil líka standa mig gagnvart seinni kćrastanum mínum sem ég brást en ţykir mjög vćnt um. Ég einbeiti mér ađ ţví á hverjum degi ađ ađ halda mig frá ţessu fyrra lífi og ţađ hjálpar mér ađ hugsa sem svo ađ ég grćđi ekkert á ţví ađ leita aftur í ţessi efni. Mér hefur tekist ađ byggja upp miklu meira sjálfstraust en ég hafđi. Ţetta er mikil vinna á hverjum degi. Ég hef kynnst mörgu góđu fólki ađ undanförnu og ţađ hefur hjálpađ mér ađ byggja upp sjálfstraust. Á árum áđur var ég alltaf svartklćdd og faldi mig í hettupeysum, vildi ekki sýna mig af ţví ađ mér fannst ég vera feit og gerđi allt til ţess ađ grenna mig vegna ţess ađ tilfinningin var sú ađ krökkunum í kringum mig ţćtti eitthvađ athugavert viđ mig. Ég hugsađi međ mér ađ kannski vćri rétta leiđin til ţess ađ bćta úr ađ ég grennti mig. En núna hef ég lćrt ađ koma mér í form án ţess ađ svelta mig. Ég er međvituđ um ađ átröskunin er til stađar og ég ţarf ađ einbeita mér ađ ţví ađ halda henni frá mér. Ţegar ég var í tíunda bekk í grunnskóla var átröskunin komin á alvarlegt stig, ég er 1.75 cm á hćđ en var ţá komin í 58 kíló. Ég get ekki taliđ upp öll ţau skipti sem leiđ yfir mig vegna ţess ađ ég var vannćrđ. Einu sinni leiđ yfir mig í sturtu og ţá brotnuđu í mér framtennurnar.”

Lena Sóley rifjar upp ađ á fyrsta ári sínu í VMA hafi hún veriđ send á BUGL – Barna- og unglingageđdeild Landspítalans. “Ţessi tími var mér mjög erfiđur. Ég átti erfitt međ ađ fóta mig í nýjum ađstćđum, var feimin og lokuđ og sjálfsmyndin brotin. Ég gekk til sálfrćđings og í framhaldinu fór ég á BUGL. En ţađ gagnađist mér ekki vegna ţess ađ ég var sjálf ekki tilbúin til ţess ađ nýta mér hjálpina. Ég var ekki nógu ţroskuđ til ţess ađ átta mig á ţví ađ ég ţyrfti hjálp. Á ţessum tíma skrifađi ég ţađ sem ég kallađi sjálfsvígsplan sem er ekki falleg lesning en segir ýmislegt um hugarheim minn á ţeim tíma.”

Ein af ţeim leiđum sem Lena Sóley sá til ţess ađ byggja sig upp var ađ finna sér íţrótt sem hún hefđi áhuga á ađ stunda. Hún staldrađi viđ bogfimi sem íţróttafélagiđ Akur á Akureyri býđur upp á. Ástćđan var sú ađ bogfimi kemur fyrir í tölvuleik sem Lena Sóley ţekkir vel til, Tomb Raider. Ţar bregđur söguhetjan Lara Croft sér í tölvuleik. Úr tölvuleiknum kom hugmynd Lenu Sóleyjar ađ ţví ađ fara ađ stunda bogfimi. Og hún fann sig heldur betur vel í bogfiminni og hefur á skömmum tíma náđ ótrúlega góđum tökum á henni. Keppti á Íslandsmóti í Reykjavík nýveriđ, sem jafnframt var hennar fyrsta mót, og gerđi sér lítiđ fyrir og varđ Íslandsmeistari í sínum flokki. “Ég varđ strax heilluđ af ţessari íţrótt og hef ćft hana mjög stíft, allt upp í fjóra tíma á dag. Núna er ég ađ undirbúa mig fyrir ađ keppa á Norđurlandameistaramóti ungmenna í Larvik í Noregi um mánađamótin júní-júlí í sumar.”

Lena Sóley er á listnámsbraut VMA. Hvađ framtíđina varđar segist hún ekki vita á ţessari stundu hvađ hún taki sér fyrir hendur eftir ađ náminu lýkur. Eitt af ţví sem hún segist hafa áhuga á er ađ koma á fót dýrasnyrtistofu, enda hafi hún lengi haft mikiđ dálćti á dýrum.

“Ţau skilabođ sem mér eru efst í huga til krakka sem eiga viđ sambćrileg vandamál ađ stríđa og ég glímdi lengi viđ er ađ taka einn dag í einu. Ađ rífa sig upp úr slíku hjólfari er ákveđiđ verkefni. Ég fann mér áhugamál og kynntist góđu fólki og hreyfi mig reglulega. Allir ţessir hlutir hjálpa mér ađ láta mér líđa vel á hverjum degi. Ég er stađráđin í ţví ađ halda mér áfram á ţessari braut,” segir Lena Sóley Ţorvaldsdóttir.

 


Getum viđ bćtt efni síđunnar?

VERKMENNTASKÓLINN Á AKUREYRI

Skrifstofa VMA er opin alla virka daga frá kl. 08:00 - 15:00